1953 Kefalonya Depremi: Bir Adanın Göçü

Ağustos 1953. Yunanistan'ın İyon Denizi'ndeki Kefalonya, İthaka ve Zakintos adalarında yaz. Birkaç gün süren bir deprem dizisi, 12 Ağustos'ta en büyük sarsıntıyla doruğa ulaşıyor. Kefalonya'da neredeyse bütün binalar yıkılıyor.

Depremden önce

Kefalonya, Venedik döneminden kalma zarif konakları, kiliseleri ve taş köyleriyle tanınan bir adadır. Ada, Afrika ve Avrasya levhalarının yaklaştığı Helen Yayı'nın batı ucunda, Yunanistan'ın en aktif deprem bölgelerinden birindedir.

Sarsıntı

9 ve 11 Ağustos'taki güçlü depremlerin ardından, 12 Ağustos'ta 7,2 büyüklüğünde ana deprem olur. Kefalonya'nın başkenti Argostoli ve Lixouri büyük ölçüde yıkılır; çıkan yangınlar yıkımı artırır. Adanın kuzeyindeki küçük Fiskardo köyü, ayakta kalan nadir yerlerden biridir.

Deprem, adanın bir bölümünü yaklaşık 60 santimetre yükseltir.

İlk saatler

Ada halkı açık alanlarda, bağlarda ve kumsallarda barınır. Yunan donanması ve yabancı gemiler yardım ve sağlık ekipleri taşır. Depremde yaklaşık 470 kişi hayatını kaybeder. Kefalonya, İthaka ve Zakintos'ta on binlerce bina yıkılır.

Yardım ve yeniden yapılanma

Yeniden yapım yıllar sürer. Ama pek çok ada sakini geri dönmez: deprem, büyük bir göç dalgasını başlatır. On binlerce kişi Atina'ya, Avustralya'ya, Kanada'ya ve Amerika'ya göç eder.

Neyi değiştirdi

1953 depremi, Yunanistan'da ilk modern deprem yönetmeliğinin hazırlanmasını hızlandırır. Kefalonya'nın eski mimarisinin büyük kısmı yok olur; yeni binalar betonarme ve daha alçak yapılır.

Bugün

Kefalonya bugün turistlerin sevdiği bir ada. Depremden sağ kalan Fiskardo'nun eski evleri ve terk edilmiş eski köylerin kalıntıları, adanın 1953 öncesini hatırlatıyor.

Kaynaklar

• NOAA NCEI, Önemli Depremler Veritabanı
• Yunanistan Deprem Planlama ve Koruma Örgütü (OASP), 1953 İyon Adaları depremleri